Hitte, punch en sari's.

Lieve mensen,

Langzamerhand wordt het steeds warmer en daarmee stiller in het zuiden van India.

Het guesthouse ligt er wat verlaten bij, veel winkeltjes sluiten en de mensen die achterblijven proberen zo weinig mogelijk te doen tussen 10:00 's ochtends en 16:00 's middags.

Daar ben ik er een van. Het wordt zo langzamerhand tijd dat ik mijn nederlandse tempo echt los ga laten aangezien de heetste uren van de dag mijn werkuren zijn.

Gelukkig is het bij Jwala goed uit te houden wanneer er stroom is en de fans draaien.

Daarnaast ben ik hard aan het integreren bij de locals die er voor zorgen dat we de weg vinden naar de underground party's. Deze feestjes varieeren van kampvuurtjes tussen romantische bamboohutten, feestjes met heel veel fransen en op rituele wijze gemaakte punch, tot uren off road motorrijden naar een soort american-teenage-springbreak-whohoo-party.

Momenteel zijn de golven te gek hier en als het nog even zo blijft gaan Willemijn en ik dit weekend een surfpoging wagen.

Voor de beeldvorming nog wat foto's. Enjoy, vooral van mij in sari!
Liefs

Werken en plannen

Lieve mensen,

Het is al weer veel te lang geleden dat ik iets van me heb laten horen. Ik leef nog en alles gaat goed!

In de tussentijd heb ik nog een weekend met Hieke doorgebracht in Chennai. Dit was heel gezellig, al was er in Chennai helemal niets te beleven en werd ik nog ziek ook. Door het laatste ben ik ook iets eerder naar terug naar huis gegaan. Daar ben ik nog een goeie week ziek gebleven en nu weer een beetje aan het bijkomen.
Verder ben ik hier voornamelijk heel druk met stage lopen, aan het genieten van India ( Holy gevierd, gedanst voor een bruiloftsstoet, 4 aanrijdingen met de brommer, etc.) van alle mensen die ik hier ontmoet, tripjes aan het maken en mijn reis aan het plannen.

Het plan veranderd momenteel nog met de dag, dus ik hou het nog even geheim, maar ik hoop aan het einde van mei te vertrekken en nog twee maanden rond te dartellen door Azie.

Ook ben ik me aan het voorbereiden op de komende anderhalve maand. De temperatuur is behoorlijk aan het stijgen en dit gaat nog door tot ongeveer 45 graden. Heel veel winkels sluiten, alle scholen zijn dicht en mensen trekken masaal naar het noorden. Vanaf de hoogte van Goa tot in het zuiden is dan nog maar weinig te beleven en probeert men zo weinig mogelijk te doen overdag. Voor mij gaat het werken gewoon door, maar ik heb het Indiaase werkritme er al behoorlijk inzitten en het strand om de hoek, dus ik denk het wel te gaan overleven.

Bij gebrek aan inspiratie en spannende verhalen omdat ik hier meer dan 40 uur in de week werk laat ik het nu over aan de fotos.

Liefs

Hieke scheef (recht lukte niet)

Weekend met Hieke

Zaterdagochtend heb ik de bus naar Chidambaram genomen waar ik met Hieke op het station had afgesproken. Het was heel gek om aan de andere kant van de wereld een bekende tegen te komen, maar ook wel heel erg fijn. We hebben daar een groot tempelcomplex bezocht en zijn toen terug gegaan naar Pondi waar we uit eten zijn geweest en onder de sterrenhemel op het strand hebben gezeten.
Vanochtend hebben we een Yoga les gehad, en dezelfde vriendelijke Yogi, met enorme grootheidswaanzin, heeft ons meegenomen in de Matramandir waar we een poging tot meditatie hebben ondernomen.
De Matramandir staat in het middelpunt van de gemeenschap die in Auroville leeft en is absoluut het googelen waard!
Tussendoor hebben we nog een duik in de Bengaalse golf genomen, en ik heb Hieke net weer op de bus gezet.
Het was echt heel gezellig en we hebben enorm de toerist uitgehangen, dus het zal weer moeilijk worden om morgen weer te gaan werken, maar waarschijnlijk doen we het over twee weken nog een keer over in Chennai voordat Hieke weer naar Delhi vliegt.
Ik hoop dat het goed met jullie gaat, hier is het nog steeds heel erg genieten!

Liefs

Adres en telefoon

Voor brieven, bloemen, bezoek, en meer;
No. 10
2nd Cross Street
Bharathi Nagar
Auroville Main Road
Kottakuppam Post
605104 Tamil Nadu
India

Mijn telefoonnummer is 0091 - 979 163 08 32 en wordt een dezer dagen geactiveerd.

Zoeizoei!

Eerste stageperikelen

Mijn eerste werkweek zit er al weer op. Maandag en dinsdag ben ik bij Jwala geweest. De 20 bewoonsters zijn moeilijk in het kort te beschrijven. Na het ontmoeten van de meiden, denk ik dat er ongeveer 5 zijn met het syndroom van Down, veel meiden hebben een verstandelijke beperking en vormen van autisme of een gedragsstoornis. En er woont een meisje dat blind is en verder niets mankeert, maar hier 'geparkeerd' is omdat ze door haar familie verstoten werd en er nergens anders plaats voor haar was, een vrouw van in de 80, kerngezond en aan het genieten van haar laatste dagen waarbij iedereen voor haar zorgt, en nog meer bijzondere mensen met elk hun reden om bij Jwala te wonen.

De eerste dag ben ik uitgenodigd om een 2-daagse workshop mee te maken, georganiseerd door de Indiase overheid voor professionals in de jeugdzorg. Hier ben ik woensdag en donderdag met de directrice van Jwala naartoe geweest.

Een workshop in India bestaat uit de ene lezing na de ander, met als enige interactie moment, het vragenrondje achteraf. De zaal bestond voornamelijk hele jonge vrouwen en op het podium stonden hele autoritaire mannen. Het was een duik in de Indiase cultuur, man-vrouw verhoudingen, zorgstelsel enz.

Wat meerdere malen naar voren kwam was de onwetendheid onder de Indiase bevolking met betrekking tot verstandelijke of geestelijke handicaps en hier wil ik binnen mijn stage mee aan de slag gaan in de vorm van psycho educatie. Dit wil ik aankomende week verder uitwerken.

Ik ben nog steeds niet ziek geweest en heb de eerste pinda's aan me voorbij laten gaan, dus het gaat hartstikke goed hier! Nu ga ik als een bezetene naar het strand rennen, want het is hier bijna 40 graden en daar ben ik nog niet helemaal aan gewend.

Liefs

Foto's

Uitzicht vanaf het dak van het kantoor.








Uitzicht vanuit het kantoor,
mijn tijdelijke slaapplaats.

Pondicherry, franse gedeelte en een spookstad in verhouding tot het Indiase gedeelte.

Nieuw mailadres

Omdat het in India zo heet is, is de toegang tot hotmail vrij lastig. Vandaar dat ik nu bereikbaar ben op charlotte.geertsema@gmail.com .
Heel veel plezier ermee!

Liefs

Arrived

Ik heb uiteindelijk voor alledrie de vluchten moeten rennen (2x vertraging en 1x op schiphol verdwaald), maar ben vanochtend om 4:55, locale tijd geland.
Ik hou het heel erg kort want ik ben helemaal stuk en mijn bed staat achter me.
Na 3 vluchten stond ik in Chennai. Toen de klapdeuren opengingen stonden er wel 150 mensen, allemaal voor mij. Ik was namelijk de enige toerist, en zij waren allemaal taxi chauffeur.
Toen ik na een half uur zoeken de juiste man niet gevonden had, en net heel hard wou gaan huilen van vermoeidheid, kwam er een klein mannetje naar me toe met de woorden; Hi Charlotte, come with me. 'Oke', dacht ik en stapte in zijn te vette auto.
Voordat we wegreden begon hij alle heiligen en boedha's in zijn auto te kussen en zei drie gebeden op. Van mij hoefde dit allemaal niet zo nodig, want ik wou alleen maar ergens liggen na 20 uur te hebben gezeten. Maar na de levensgevaarlijke tocht van ruim drie uur, was ik blij heelhuids uit de auto te stappen en heb ik boedha ook nog even een dikke knipoog gegeven.

Ik ben bij Amaidi heel relaxt ontvangen. Ik slaap de eerste twee weken in een van de twee slaapkamers van het kantoor en ga daarna naar het guesthouse, wat echt heel mooi is!
Nou, ik probeer er nog een foto tussen te gooien en dan kruip ik echt onder de klamboe.

Liefs Char

ps. Ik ben waarschijnlijk as maandag met werken bij Jwala.

Het weer in Madras/Puducherry

India, Puducherry

Nog drie weken voordat ik in het vliegtuig naar Chennai zal stappen!

Vandaag heb ik mijn stageplek besproken op school en ben ik aan de slag gegaan met de verdere voorbereidingen. Dit zijn er nog heel veel voor de komende tijd!

Het plan is als volgt; Ik vlieg eind februari naar Chennai waarvandaan ik de bus naar Puducherry neem. Na een tocht van meer dan 24 uur kom ik aan in mijn guesthouse, (zie boven) waar ik waarschijnlijk eerst 48 uur ga slapen.
Na een paar dagen ronddartellen zal dan mijn stage echt gaan beginnen. Ik ga werken voor JWALA.

JWALA is een huis waarin vrouwen opgevangen worden "who are mentally challenged".
Wat ik me hier precies bij voor moet stellen weet ik nog niet, maar dat zal t.z.t wel duidelijker worden. Ook over de concrete invulling van mijn werk kan ik nog weinig vertellen, maar hier zal dan snel een berichtje over volgen.

Ook zal ik jullie op de hoogte houden over het stralende weer daar (rond de 30C), hoe erg ik jullie mis en hoe vaak ik al nootjes heb gegeten.